2007/May/05

วันนี้เป็นวันเสาร์..ที่ 5

เป็นวันที่เทอไม่อยู่..

วันนี้เทอหายไปจากแผนที่ประเทศไทย

วันนี้เราต้องห่างกันไกล

วันนี้ฉันคิดถึงเทอมาก..

^^ เชื่อมั้ย,, ว่าเดือนที่แล้วที่ไปนิวซีแลนด์ ตอนกลับเราเอาความรักกลับมาด้วย
พบรักที่นิวซีแลนด์ก็ว่าได้ ฮ่าๆ แต่มันดูเป็นความรักที่แปลกประหลาดไปหน่อย
เชื่อมั้ย.. ว่าคนที่อายุห่างกัน 14 ปี รักกันได้ มิหน่ำซ้ำเป็นเพศเดียวกันอีกต่างห่าง..
งงละสิ แต่ความรักมันไม่เข้าใครออกคัยนี่เนอะ^^

จะพูดไปแล้วก็ยังอยากอยู่ที่นั่นต่อนะ.. เพราะว่าเราเองก็อยากมีเวลาอยู่กับคนที่เรารักนานๆจิงมั้ย
พอกลับมา.. อยู่ในสภาพเดิมๆ เราก็มีอิสระเหมือนไม่ได้ต้องกลับมาอยู่ในปกครองของพ่อ-แม่เหมือนเดิม
เค้าก็อยู่ส่วนเค้า

วันธรรมดาเค้าก็ทำงาน ปิดเทอมเราก็ต้องไปฟิสเนสแล้วก็เรียน ก็มีวันอาทิตย์แค่วันเดียว
ที่เราสามารถจะเจอกันได้ แต่บางทีก็ไม่มีโอกาส เพราะบางทีคัยซักคนก็ต้องอยู่กับครอบครัว
แล้วยิ่งถ้าเราเปิดเทอม.. ก็คิดดู เรียนทุกวันบางวันก็มีเรียนพิเศษ แล้วเราจะมีโอกาสเจอกันมั้ยเนี้ย

บางที.. กลับมานั่งคิด คิดไปคิดมา เราสองคนไม่น่าเจอกันเรย!! จะได้ไม่ต้องเป็น เลิฟ รีดซึ่ม ขนาดนี้
แต่.. มันเกิดขึ้นแล้ว (ตกลงคือพรหมลิขิตใช่มั้ย~) อืม ก็รักกันแล้วนี่

ตอนอยู่ที่นิว เรามีโอกาสไปไหนมาไหนด้วยกันตลอดเวลา แทบจะไม่เคยแยก นอกจากเวลากลับบ้าน
เราเป็นนักเรียน เค้าเป็นกรุ๊ปหลีดเดอร์..

เฮ้ออออ... มหัศจรรย์แห่งร้ากกก
ตั้งแต่กลับมาก็คุยกันทุกวัน ส่งข้อความถึงกันทุกวัน แต่วันนี้เค้าไม่อยู่ ไปทำงานสิงค์โป
ถึงแม้ว่าจะไป2 วัน 1คืนก็เหอะ.. ก็มันคิดถึงนี่นา

ตอนแรก.. ตอนที่เรายังไม่เคยมีความรัก.. เห็นเพื่อนมันบ่นคิดถึงคนนู้นคนนี้
เด๋วๆก็คิดถึงกันอีกแร้ว.. ตอนนั้นก็รู้สึกเบื่อนะ.. ว่าเฮ้ยมันจะอะไรกันนักกันหนา..
พอเจอเข้ากับตัวเองนี่..ก็เงียบบ เป็นมากกว่าเพื่อนอีกอ่ะ ฮ่าๆๆๆ

ไม่คิดว่าจะเจอเข้ากับตัวเอง.. แต่พอเจอแล้วก็รู้สึกดีเป็นบ้า
^^

ปร. ปุณรอ
รักเทอ จิงๆ คิดถึงมั่กๆ
ขอบคุนที่อ่านคร้า
ขอบคุนสำหรับคอมเม้นจ้า

2006/Oct/20

-- --*

2006/Oct/16




ปล. เอามาฝากจาอารมณ์ดี
ปล2. พึ่งเปลี่ยนเฮดบล๊อกใหม่ ช่วยติชมด้วยนะค๊ะ